De Reis van de Divine Feminine: Thuiskomen bij Jezelf
Bijgewerkt op: 15 sep
Wat als thuiskomen niet begint met rust, maar met een grens die je voor het eerst durft te trekken?
Je kent het gevoel misschien. Dat je al jaren meer rekening houdt met wat anderen van je verwachten dan met wat jij zelf nodig hebt. Dat je jezelf hebt aangepast, ingehouden, verkleind, zonder dat je het altijd doorhad. Tot het op een dag niet meer gaat. Tot je lichaam, je gezondheid, je energie zegt: genoeg.
Ik ken dat moment. Van heel dichtbij.
Het Ontwaken van de Divine Feminine
Het ontwaken van de Divine Feminine begint zelden zacht. De meeste mensen denken bij dat woord aan iets vloeiends, aan overgave, aan zachtheid. Maar voor veel mensen, en ook voor mij, begint het net andersom: met een klap.
Het gebeurt vaak op een moment dat er niets meer overblijft om op terug te vallen. Je gezondheid, je werk, je relatie, je financiële zekerheid, het lijkt soms wel of alles tegelijk wegvalt, net op het moment dat je het meest houvast nodig hebt. Wat er dan naar boven komt, verschilt van mens tot mens. Bij mij was het woede, onmiskenbaar en fel. Bij anderen is het geen woede, maar eerder een aanhoudende onrust: het gevoel dat er iets niet meer klopt, zonder dat je meteen weet wat, of welke weg je dan wel moet inslaan.
Bij mij klonk die woede hardop, in mijn eigen huis, op het moment dat ik alles kwijt was: gezondheid, werk, relatie, spaargeld. Nu is het genoeg. Ikke nu eerst.
Het was geen mooie, ingetogen zin. Het was een daad van rebellie, niet tegen één persoon, maar tegen een patroon dat ik mijn hele leven had meegedragen. Misschien ken jij zo'n moment ook. Niet noodzakelijk met dezelfde woorden, of hetzelfde gevoel, maar met diezelfde kern: dat er iets in je rechtop gaat staan en weigert nog langer het laatste te zijn dat telt.
De Reis door de Schaduwen
Na het ontwaken komt zelden meteen rust. Wat volgt, is confrontatie. Alles wat je jarenlang hebt weggeduwd, de plekken waar je jezelf hebt aangepast, waar angst je heeft tegengehouden, waar je delen van jezelf hebt verstopt om anderen niet te belasten, komt naar boven.
Dat proces voelt zelden aangenaam. Oude pijn laat zich niet vriendelijk zien. Beperkende overtuigingen, patronen die je nooit eerder had durven benoemen, ze dienen zich vaak juist aan op momenten dat je het al zwaar hebt. Bij mij gebeurde dat via zelfhulpboeken, het ene na het andere, en via wat ik zelf mijn innerlijk werk ben gaan noemen: niet omdat het moest van iemand, maar omdat ik het voor het eerst echt voor mezelf deed.
Misschien herken jij dat gevoel ook: het besef van hoeveel je hebt weggeduwd, niet omdat je zwak was, maar omdat je nooit geleerd had dat het anders mocht. De schaduwen onder ogen zien is geen aangename fase, maar wel een noodzakelijke. Zonder die stap kom je nergens dichter bij jezelf.
De Kracht van Overgave
De wereld leert je vaak twee dingen tegelijk, en ze spreken elkaar tegen. Aan de ene kant: vecht, houd controle, presteer. Aan de andere kant: pas je aan, wees niet te veel, luister naar wat de maatschappij, je omgeving, de heersende normen van je verwachten, ook als die haaks staan op wie jij werkelijk bent. Die twee krachten samen houden je klein.
Overgave is het tegengif, maar niet in de betekenis van opgeven. Overgave betekent leren meebewegen met wat er komt, zonder jezelf daarbij opnieuw te verliezen. Het is het verschil tussen doen wat van je verwacht wordt, en voelen wat werkelijk goed voor jou is.
Dat vertrouwen komt niet vanzelf, zeker niet in het begin. Veel mensen, ikzelf ook, hebben in die eerste fase iets nodig om zich aan vast te houden. Voor mij was dat een tekst die vaak wordt toegeschreven aan Franciscus van Assisi, en die vandaag nog gebruikt wordt binnen AA en andere twaalfstappenprogramma's, maar evengoed bij wie op zoek is naar innerlijke rust in onzekere tijden: de vraag om kracht om te veranderen wat je kan veranderen, en overgave aan wat je niet kan veranderen. In het begin had ik die woorden nodig, als een soort houvast bij elke stap. Later niet meer. Toen kon ik het zelf, vanuit vertrouwen in mezelf, in mijn Intuïtie, en onder begeleiding van mijn gidsen.
Misschien heb jij ook zoiets, een tekst, een zin, een ritueel, dat je in het begin op weg hielp, tot je het zelf kon dragen. Daar hebben we allemaal wel eens hulp bij nodig, iets om je aan vast te houden terwijl je leert vertrouwen op jezelf.
De Terugkeer naar Heelheid
Na verloop van tijd verandert er iets. Niet plots, niet met een groot teken aan de hemel, maar geleidelijk. Je merkt dat je jezelf herkent. Niet omdat iemand anders je vertelt dat je gegroeid bent, maar omdat je het zelf voelt, van binnenuit, vaak nog voor een ander het ook maar ziet.
Dat is precies wat thuiskomen bij jezelf betekent: geen eindpunt, geen moment waarop alles voorgoed opgelost is, maar een terugkerend gevoel dat zich telkens opnieuw aandient, bij elke volgende stap in je innerlijke groei. Het is de weg terug naar je stille midden: die plek in jezelf waar je jezelf voelt en herkent, waar je in contact staat met je eigen Ziel, en van daaruit leeft. Bij mij gebeurt dat soms in de natuur, tussen de bomen, gewoon buiten. Soms gebeurt het stil, in mijn zetel. De plek maakt niet uit. Wat wel telt: jij herkent het zelf het eerst.
Vandaag is dat mijn normaal. Ik BEN thuis bij mezelf, niet omdat er niets meer te leren valt, maar omdat ik mezelf, telkens opnieuw, terugvind.
Ook voor jou geldt: je hoeft niet te wachten tot iemand anders bevestigt dat je gegroeid bent. Jij weet het zelf het eerst, als je jezelf de ruimte geeft om het te voelen.
Hoe de Divine Feminine Jouw Leven Kan Verrijken
De Divine Feminine leeft in ieder van ons, ongeacht geslacht. Wanneer je die energie in jezelf begint te eren, verandert er iets fundamenteels in hoe je door het leven gaat.
Je gaat meer luisteren naar je intuïtie, ook wanneer de buitenwereld je iets anders influistert. Je leert je emoties omarmen, ook de ongemakkelijke, want ook onrust of woede is een taal van je Ziel, geen fout die hersteld moet worden. Je leert grenzen trekken, en beseft dat groei niet altijd begint bij loslaten, soms begint het net bij "nu eerst ik". En je leert jezelf herkennen zonder externe bevestiging nodig te hebben, wat misschien wel de grootste vrijheid is die er bestaat.
Dit alles gebeurt niet in een rechte lijn. Het gaat met vallen, met terugval, met momenten van twijfel. Maar telkens opnieuw, kom je een stukje dichter bij wie je werkelijk bent.
De Impact op de Wereld
Wat er in jou verandert, blijft niet bij jou alleen. Ik zie het telkens opnieuw bij de mensen die ik begeleid: iemand die een paar maanden na een jaarlegging vertelde dat ze zichzelf eindelijk meer ging vertrouwen, en zichzelf stap voor stap op de eerste plaats durfde zetten, zonder schuldgevoel. Dat is precies waar het om draait. Wanneer jij de Divine Feminine in jezelf eert en heelt, ontstaat er een rimpel-effect, niet alleen in jouw leven, maar ook in hoe je in verbinding staat met anderen, met je omgeving, met de wereld rondom je.
Wanneer jij jezelf écht ontmoet... volgt thuiskomen vanzelf.
Een zachte uitnodiging
De meeste mensen die ik zie, als klant of in mijn eigen leven, voelen geen woede zoals ik die voelde. Wat ik wel telkens herken, is onrust. Het gevoel dat er iets niet meer klopt, zonder dat je meteen weet wat. Het besef dat je een andere weg mag inslaan, zonder te weten welke, of hoe.
Bij mij was het extreem en heel duidelijk, maar ik was dan ook al veel te lang over mijn eigen grenzen gegaan. De meeste mensen zitten nog niet op dat dieptepunt, en gelukkig maar. Wat ik wel weet, uit eigen ervaring en van mensen om me heen, is dat net op dat dieptepunt, als je het aangaat, de grootste groei mogelijk wordt.
Waar sta jij? Voel je die onrust al, zonder dat je weet wat ermee te doen? Of herken je die kwaadheid, dat "ikke nu eerst", dat misschien nog geen weg naar buiten heeft gevonden?
Ik begeleid mensen die de weg naar hun eigen stille midden willen gaan, op welk punt ze ook staan: via een kaartlegging om helderheid te krijgen over waar je nu bent, of via een traject voor wie al bewust bezig is en klaar is om dieper te gaan. Vanuit mijn eigen doorleefde ervaring. Eerlijk, puur, zonder oordeel.
De moed om te voelen, dat is de eerste stap naar thuiskomen.
In Liefde
Wendy 💗
Meer lezen? Verken hoe de Divine Masculine en Feminine elkaar aanvullen:
Als deze blog iets in jou heeft aangeraakt, dan is er elke maand meer.
Elke maand schrijf ik over thema's die leven bij wie spiritueel groeit en bewust op weg is naar zichzelf. Niet vanuit theorie. Vanuit doorleefde ervaring, en wat ik zie bij de mensen die ik begeleid.
Eerlijk, puur, zonder zweverij.
Wil je dat elke maand rechtstreeks in je mailbox?
