Spiritual bypass op het pad naar balans tussen je Divine Feminine en Divine Masculine

Een eerlijke blik vanuit mijn eigen reis

Er komt een moment in je spirituele groei waarop je voelt: ik wil leven in balans. Niet meer overleven. Niet meer vluchten in oude patronen. Niet meer vechten tegen jezelf. Maar thuiskomen. In jezelf. In zachtheid én kracht.

Voor veel vrouwen begint daar de reis naar het ontdekken en in evenwicht brengen van hun Divine Feminine en Divine Masculine energie. Die zachte, intuïtieve stroom in jezelf én die heldere, daadkrachtige richting. De kant van jou die voelt, heelt en verbindt, én de kant die handelt, beschermt en begrenst.

Maar wat ik onderweg leerde – en wat ik ook vaak zie bij vrouwen die ik begeleid – is dit:

• We nemen soms een spirituele afslag die ons verder van onszelf afbrengt, in plaats van dichterbij.

• We noemen het dan ‘vergeving’, ‘hogere trilling’, ‘overgave’, ‘alleen maar liefde’…

  …maar in werkelijkheid vermijden we iets wat juist gezien en gevoeld wil worden.

Dat vermijden noemen we: spiritual bypass.

Wat is spiritual bypass?

Spiritual bypass betekent dat je spiritualiteit inzet om pijn, ongemak, emoties of schaduwkanten te omzeilen. Je slaat een stuk van je groeipad over. Je maakt een bocht om de rauwheid heen. Soms heel subtiel. Soms verpakt in mooie woorden.

Je zegt dan dingen als:

• "Ik moet gewoon vertrouwen."

• "Alles gebeurt met een reden."

• "Ik kies voor liefde, niet voor oordeel."

En dat lijkt heel bewust. Maar wanneer zeg je het? Vaak precies op het moment dat je iets niet wil voelen. Zoals verdriet, frustratie of boosheid over een grens die opnieuw niet gerespecteerd werd.

Je keert naar binnen… maar slaat jezelf over.

Mijn eigen ervaring met spiritual bypass

Ik heb het zelf gedaan. Meer dan eens.

In het begin van mijn reis dacht ik dat ik alles alleen moest aankunnen. Want alles zit toch al in mij? Dat ik alleen maar ‘liefde en licht’ hoefde te voelen. En dat als ik écht afgestemd was, mijn emoties vanzelf zouden verdwijnen.

Ik negeerde mijn boosheid, voelde ze zelfs niet meer. Slikte mijn tranen in, want ik ben sterk. Liet mensen over mijn grenzen gaan, want ik moest begripvol zijn. Of uit angst dat ik het verkeerd zag en dat de ander toch gelijk had…

En als mijn lichaam protesteerde, zei ik: “Ik moet gewoon vertrouwen.” Want het Universum weet wat goed voor me is.

Pas toen ik eerlijk durfde voelen hoe diep mijn verlangen ging naar oprechte, veilige, gelijkwaardige verbinding, kon ik die overtuiging echt integreren. Niet als muur, maar als bedding.

Spiritual bypass bij het ontdekken van je Divine energie

De reis naar balans tussen je Divine Feminine (ontvankelijk, intuïtief, voelend) en je Divine Masculine (daadkrachtig, helder, begrenzend) vraagt om eerlijkheid en aanwezigheid. Om ruimte maken voor alles wat jij bent.

Wanneer je je Divine Feminine opent, kom je in contact met zachtheid, gevoelsdiepte en overgave. Maar veel vrouwen zijn opgegroeid met de boodschap dat gevoeligheid ‘zwak’ is.

Dus wat doen we?

We verpakken onze kwetsbaarheid in spirituele taal. We ademen het weg. We zeggen: "ik laat het los"… maar eigenlijk laten we niets toe.

Je doet meditatie, je visualiseert licht, je stuurt liefde. Maar je boosheid of verdriet slik je in. Want je denkt dat je dan niet spiritueel genoeg bent. Of bang bent dat je je trilling verlaagt.

En als je je Divine Masculine wil ontwikkelen (richting, grenzen, helderheid) komt daar vaak een andere angst bij kijken:

• Ben ik dan nog wel lief?

• Ben ik niet te hard?

• Wat als ik de ander kwets?

En dus laat je je kracht liggen. Je zegt: "Ik kies voor liefde." Maar eigenlijk durf je niet te confronteren. Je noemt het vergeving, maar eigenlijk durf je niet te voelen dat je kwaad bent.

Beide energieën vragen om echtheid. Om in je lichaam te zakken en je af te vragen:

• Wat vermijd ik?

• Wat benoem ik niet?

• Waar geef ik mezelf een spiritueel excuus om weg te kijken?

Voorbeelden uit mijn praktijk

Een vrouw vertelde me: “Ik doe dagelijks aan meditatie, energetisch werk, affirmaties... en toch voel ik me leeg.”

In de sessie bleek dat ze zichzelf op een dieper niveau helemaal niet toestond om verdriet te voelen over een relatiebreuk. Ze had het zogezegd al ‘vergeven’ en ‘losgelaten’. Maar haar lichaam hield de spanning vast. Haar hart bleef gesloten. Geen wonder dat ze zich leeg voelde. Ze voelde niet, om de pijn niet te hoeven voelen.

Een andere vrouw zei: “Ik wil alleen nog liefdevolle verbindingen.” Maar zodra iemand haar triggerde, sloot ze zich af. Geen boosheid, geen confrontatie. Alleen stilte. Ze vond zichzelf ‘te bewust’ voor conflict. Tot ze zag dat ze haar Divine Masculine onderdrukte onder een spirituele deken van ‘liefde en licht’.

En ik? Ik herinner me een periode waarin mijn lichaam op de rem ging staan. Ik voelde me moe, futloos, uit balans. Mijn hoofd zei: “Het is energetisch, ik moet mijn trilling verhogen.” Dus ik deed alles wat ik kende: mediteren, visualiseren, energetisch werk, mijn voeding aanpassen, affirmaties herhalen.

En ja, dat bracht soms verlichting. Maar de leegte in mijn lijf bleef.

Mijn hart was stil. Mijn adem oppervlakkig.

Er zat iets wat ik niet wilde voelen.

Tot ik op een ochtend gewoon niet meer uit bed kwam.

Mijn lichaam had al die tijd al gesproken, maar ik had alleen geluisterd via mijn spirituele filter.

Ik had geprobeerd het op te lossen met licht, omdat ik bang was om écht te voelen wat er onder lag.

Wat er écht onder zat?

Onverwerkte rouw. Overbelasting. Oude overtuigingen die fluisterden dat ik altijd moest doorgaan, sterk moest zijn, niet tot last mocht zijn.

Mijn lichaam riep me terug naar het nu. Naar het rauwe.

Naar voelen. Naar zachter leven. Naar aanwezig zijn in wat ik uit alle macht probeerde te omzeilen.

Pas toen ik durfde toe te geven: ik ben moe, ik ben bang, ik voel me alleen 

kon mijn lichaam beginnen ademen.

Niet omdat ik haar energetisch 'herstelde'.

Maar omdat ik er eindelijk bij bleef.

Hoe doorbreek je spiritual bypass?

1. Erken dat je een mens bent

Je bent niet alleen ziel. Je bent ook lichaam. Gevoel. Aardse ervaring. Je bent hier om te voelen. Het is veilig om alles wat jij bent te laten bestaan.

2. Voel vóór je het verwerkt

Laat boosheid, verdriet, angst en frustratie er zijn. Ze willen gevoeld worden, niet meteen opgelost. Als je ze ruimte geeft, kunnen ze vanzelf transformeren.

3. Activeer je Divine Masculine met liefde

Grenzen stellen, helder zijn, je waarheid spreken, dat is liefde in actie. Niet hardheid, maar bescherming. Voor jezelf. Voor je innerlijke veiligheid.

4. Laat zachtheid geen excuus zijn

Zachtheid is geen omweg. Ze vraagt dat je blijft. Dat je niet wegvlucht in licht, maar blijft zitten in het donker tot het zich zelf opent.

Reflectievragen

Stel jezelf deze vragen. Schrijf ze op. Voel wat ze in beweging brengen:

• Waar vermijd ik iets onder het mom van licht?

• Waar spreek ik mijn waarheid niet uit?

• Waar gebruik ik zachtheid als excuus om niet te begrenzen?

• Welk deel van mij wacht nog op mijn volledige aanwezigheid?

Je hoeft het niet te fixen. Je mag het voelen.

Daar begint het thuiskomen.

Echte spiritualiteit begint daar waar je jezelf weer durft te voelen.

 

Tot slot: een uitnodiging

Als ik iets heb geleerd, is het dit:

De balans tussen je Divine Feminine en Divine Masculine begint niet bij perfectie, maar bij rauwe eerlijkheid.

Spiritual bypass is geen fout. Het is een beschermingsmechanisme. Maar je mag het doorzien, en zachtheid brengen waar ooit controle zat.

Echte spiritualiteit is niet iets dat je bedenkt. Het is iets dat je leeft. Door alles heen.

Ben jij onderweg op dit pad?

Wil je leren voelen wat je écht nodig hebt?

Wil je bedding, helderheid, of gewoon even niet alleen zijn?

Je bent welkom.

Ik loop graag een stukje met je mee.

Met liefde,

Wendy

Wil jij altijd op de hoogte zijn van Nieuwe Blogs, Acties en Workshops? Schrijf je dan hier in voor de Maandelijkse Nieuwsbrief.